Zakres oferowanych usług

Czy boli cię często głowa?
Bóle głowy są jedną z najpowszechniejszych przypadłości nękających ludzkość. Bóle głowy mogą być tak nasilone, że mogą negatywnie wpływać na jakość pracy i ich życie prywatne. Choć istnieje wiele przyczyn bólów głowy, wielu cierpiących na nie pacjentów cierpi z powodu zwyrodnień stawu skroniowo ? szczękowego (SSŻ).

Czy szukałeś ulgi w swym bólu głowy i/lub twarzy?
Twój "nieuleczalny" ból głowy może być spowodowany nieprawidłowym zgryzem, zaburzeniem stawów szczęki i/lub skurczów mięśni otaczających głowę i szyję. Wierzymy, że w celu zlikwidowania objawów konieczne jest leczenie przyczyny zaburzenia, a nie wyłącznie tymczasowe przyniesienie ulgi za pomocą leków, takich jak przeciwbólowe czy relaksanty mięśniowe. Naszym celem jest zbadanie i wyleczenie czynników pochodzących od stawu a odnoszących się bezpośrednio do bólu, przywrócenie prawidłowego funkcjonowania i poprawa zdrowia ogólnego.

Ponieważ objawy symulują wiele różnych stanów chorobowych, ludzie chodzą od lekarza do lekarza w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie ? co jest prawdziwą przyczyną bólu?

Dlaczego stomatologia?
Żuchwa jest jednym z końców łańcucha posturalnego (szkieletowego). Niedoskonały zgryz może, wraz z upływem czasu , spowodować napięcie mięśni twarzy żuchwy. Uraz lub przypadkowe skaleczenie mogą spowodować stan stałej podwyższonej aktywności twarzy i mięsni szczęk. (Oddalony w czasie stan spazmów mięśni po samochodowym urazie biczowym ? uderzenie z tyłu ? jest znakomitym przykładem.)

Przedłużone skurcze mięśni twarzy mogą prowadzić do przewlekłego bólu mięśni, często odczuwanego w innych miejscach (przeniesiony ból) i w ten sposób sugerującego mylną diagnozę.

Diagnoza zaburzeń stawu skroniowo - żuchwowego
Podczas wstępnej wizyty dokonujemy omówienia I badania schorzenia. Pacjent podaje czas trwania schorzenia, opisuje miejsce, czas trwania i intensywność bólu. Badanie obejmuje wzorzec ruchomości żuchwy, określa dźwięki i wrażliwość stawu na delikatny nacisk. W razie konieczności wykonuje się dokładne badanie palpacyjne mięśni głowy i szyi.
  • Wywiad medyczny i stomatologiczny, a także badanie łuków zębowych i zębów.
  • Kwestionariusz zdrowia SSŻ. Pacjenci są pytani o objawy dysfunkcji SSŻ. Jeśli padają odpowiedzi ?tak? na pytania dotyczące jakichkolwiek objawów, zaciskania i zgrzytania zębami ? konieczne są dalsze testy potrzebne do potwierzenia obecności zaburzenia stawu.
  • Zasięg ruchu - Sprawdza się jak szeroko pacjent może otworzyć usta, ruszać żuchwą na lewo i prawo, wysuwać żuchwę do przodu, a także czy podczas otwierania nie występuje zbaczanie żuchwy na boki ? tzw. defleksja lub dewiacja. Jeśli istnieje problem z prawidłowym zasięgiem ruchu istnieje zwykle problem strukturalny wewnątrz stawu.
  • Palpacja mięśni - Nadmierne skurcze mięśni I obecność tzw. punktów spustowych wskazuje na zaburzenie mięsni żujących. To powoduje wrażliwość dotykową mięśni uczestniczących w żuciu. Oznacza zwykle to nieprawidłową pozycję żuchwy.
  • RTG stawów
Zwyrodnienie stawu polega na patologicznym przemieszczeniu chrzęstnego krążka stawowego, działającego jak poduszka i element poślizgowy pomiędzy dwiema kośćmi ? żuchwą i kością skroniową (czaszką). Istnieje pięć stadiów przemieszczenia krążka stawowego. Ideałem byłoby, jeśli pacjenci mieliby wyłącznie stadium pierwsze lub drugie, kiedy krążek może być odzyskany. Jeśli okaże się że pacjent ma stadium 3, 4 lub 5 ? jest to o wiele poważniejszy problem i na ogół nie udaje się uwolnić pacjentów od wszystkich objawów.

Leczenie
Jako że schorzenie może obejmować zęby, stawy szczękowe i mięśnie, leczenie tego stanu podlega modyfikacjom. Typowo, leczenie obejmuje kilka faz. Pierwszym celem jest zlikwidowanie stałego skurczu mięśni i bólu, a także przywrócenie normalnego zasięgu ruchu dolnej szczęki. Następnie dentysta musi skorygować sposób dopasowania zębów. Często pacjent nosi przez pewien okres czasu (zwykle około pół roku) szynę aż do momentu gdy zgryz nie ustabilizuje się. Permanentna korekta zgryzu może polegać na zmianie kształtu zębów, nałożeniu koron na zęby, leczeniu ortodontycznym np. aparatem stałym. Jeśli staw jest zniszczony, musi być specjalnie traktowany. W przypadku bardziej zaawansowanych przypadków (stadium 3, 4 i 5 zwyrodnienia stawu) można nie osiągnąć pełnego wyleczenia. Wtedy dentysta stara się zlikwidować objawy bólowe, i napięcie mięśni, a także maksymalnie przywrócić prawidłowe funkcjonowanie stawu.

W momencie postawienia dokładnej diagnozy, dr Dolecki dokona indywidualnej modyfikacji planu leczenia. Indywidualna terapia nie chirurgiczna obejmuje zmniejszenie spazmu mięśni wygodną szyną nakładaną na dolne zęby. Utrzymuje ona w prawidłowej pozycji żuchwę a zatem i dolne zęby, zmniejsza napięcie mięśni stawu szczękowego i umożliwia rozpoczęcie procesu gojenia się stawu. W momencie, gdy opanowany jest ból a zgryz jest zrównoważony a mięsnie i stawy pracują harmonijnie.

Ważne jest by ocenić również postawę pacjenta by określić czy ramiona, miednica i biodra znajdują się w równoległej pozycji. Każdemu pacjentowi wykonuje się fotografie diagnostyczne by sprawdzić powyższe objawy, a także by sprawdzić czy nie ma on głowy wychylonej do przodu. Jeśli istnieje również wada postawy, wtedy konieczne będzie skierowanie do ortopedy lub fizykoterapeuty.

Jeśli istnieje zaburzenie polegające na postawie z głową wysuniętą do przodu, co powoduje zaburzenia w rejonie szyi I pleców, konieczne jest zastosowanie ortodontycznych aparatów czynnościowych, takich jak Twin Block, aparat herbsta czy MARA. Aparat skutecznie wysuwa żuchwę do przodu i likwiduje postawę z głową wysuniętą do przodu.



Dla większości pacjentów leczenie jest dwuetapowe:
  1. Faza pierwsza - diagnostyczna - szyna diagnostyczna na pewien okres czasu
  2. Faza druga - rozwiązanie na stałe:
    1. Ortodoncja
    2. Korony i mosty
    3. Protezy
    4. Protezy całkowite
    5. Protezy częściowe
    6. Nadbudowy kompozytowe na tylnych zębach dolnych
Faza pierwsza - diagnostyczna - tymczasowe szyny diagnostyczne

Szyny diagnostyczne

Jeśli górna i dolna szczęka (a także być może zęby) są wobec siebie nieprawidłowo ustawione poleca się pacjentowi noszenie czasowych aparatów ? szyn. Szyna SSŻ jest zwykle noszona na dolnych zębach aż do momentu, gdy zgryz i pozycja dolnej szczęki jest ustabilizowana. Celem noszenia dolnej szyny jest prawidłowe ustawione żuchwy względem szczęki w trzech wymiarach ? poprzecznym, pionowym i przednio-tylnym. Celem jest odnalezienie komfortowej pozycji żuchwy tak, by pacjent poczuł ulgę w bólu i skurczach mięśni. Jeśli pacjent nosi protezę całkowitą lub częściową szynę wykonuje się w podobny sposób jak na naturalne zęby.


Dolna szyna na dzień


Górna szyna na noc

Jak dbać o szynę
Jako że większość bólów głowy, szyi i ramion jest spowodowana niestabilnością mięśni lub obrzękiem i stanem zapalnym stawów, możemy zastosować różnorodne zabiegi pomagające w normalizacji tych struktur. Może to być terapia laserem biostymulacyjnym, terapia wilgotnym ciepłem, sprayami chłodzącymi i podczerwienią. Wiele technik mobilizacji lub rozciągania tkanek wspomaga proces osiągania przez te tkanki normalnego stanu. Z reguły w okresie noszenia szyny pacjent jest dodatkowo poddawany czaszkowym zabiegom manualnym, rozluźniającym szwy kostne, układającym prawidłowo poszczególne kości czaszki i likwidującymi stan skurczów mięsni głowy i naprężenia wewnętrznych struktur mózgu, takich jak sierp mózgu.

Czasami konieczne jest skierowanie pacjentów do innych specjalistów, takich jak fizykoterapeuci, ortopedzi itd. Pacjenci muszą zdawać sobie sprawę, że choć większość pacjentów odczuwa znaczną poprawę, istnieje niewielka ilość pacjentów u których leczenie nie odnosi skutku. Im dłużej krążek stawowy jest wypchnięty ze swego miejsca, tym bardzie więzadło tylne jest rozciągnięte i tym trudniej jest więzadłom tylnym ściągnąć krążek do prawidłowej pozycji dokładnie nad głową kłykcia żuchwy.

Niektórzy z tych pacjentów mogli przejść uraz w postaci uderzenia w głowę lub brali udział w biczowym wypadku samochodowym (uderzenie z tyłu). Jeśli tylne więzadła, które pomagają umieścić krążek pomiędzy kłykciem i kością skroniową zostały rozciągnięte lub rozerwane w efekcie poważnego urazu, prognoza pomyślnego wyniku leczenia pogarsza się. Oczywiście im szybciej pacjent zgłosi się na leczenie, tym wyższy jest odsetek sukcesu.

Pod koniec pierwszej fazy leczenia, na ogól po czterech do sześciu miesięcy, lekarz wraz z pacjentem oceniają efekty leczenia. Pacjent jest poddawany takiemu samemu testowi diagnostycznemu. Dokumentuje się poprawę ? zmniejszanie się objawów dysfunkcji SSŻ. Podczas wizyt omawiane są z pacjentem różnorodne sposoby leczenia w fazie II leczenia.

Olbrzymia większość objawów powinna ustąpić w trakcie trwania fazy I ? diagnostycznej ? przed rozpoczęciem fazy II.

FAZA II LECZENIA - STABILIZACJA STAWU
(Trwałe rozwiązanie problemu)

  1. Ortodoncja
    Po szynie diagnostycznej korygującej problem przemieszczonych stawów szczękowych, większość pacjentów ma przerwę pomiędzy ich tylnymi zębami. Żuchwa została przesunięta do bezbolesnej pozycji. Jeśli pacjent cofnie swą żuchwę do początkowej pozycji, ból powróci. Dlatego, do osiągnięcia trwalszego rozwiązania stosuje się najczęściej leczenie ortodontyczne aparatem stałym z elastycznymi gumkami rozciągniętymi pomiędzy górnymi a dolnymi zamkami by umożliwić ponowne zetknięcie się zębówtak by pacjent był w stanie prawidłowo, bezboleśnie żuć. Jest to bardziej trwałe rozwiązanie stabilizacji stawu i zdrowia SSŻ. Ta faza leczenia trwa zwykle do półtora roku, w zależności od zaawansowania przypadku. Jeśli przestrzeń pomiedzy zębami jest duża (ponad 3mm), wtedy jest to najczęściej leczenie z wyboru.
  2. Mosty i korony
    Jeśli przestrzeń pomiędzy zębami jest minimalna (mniejsza od 3mm.) lub jeśli tylne zęby mają duże wypełnienia (plomby) albo brakuje niektórych zębów, wtedy najlepszym rozwiązaniem może być zamknięcie tych przestrzeni za pomocą koron i mostów.
  3. Nakładkowe protezy częściowe
    Jeśli pacjent ma ograniczone możliwości finansowe, często leczeniem z wyboru jest wykonanie i umieszczenie na tylnych dolnych zębach protezy nakładkowej w celu wypełnienia przestrzeni pomiędzy tylnymi zębami i ustabilizowanie żuchwy (SSŻ).
  4. Protezy całkowite
    Jeśli pacjeny ma starą protezę bądź protezy ze startymi całkowicie zębami można zrobić nowe protezy z dłuższymi tylnymi zębami, które zamkną szpare pomiędzy zębami.
  5. Protezy częściowe
    Jeśli pacjentowi brak tylnych zębów, można wykonać częsciowe protezy by wypełnić przestrzenie pomiędzy tylnymi zębami.
Istotnym celem skorygowania zgryzu jest osiągniecie optymalnego, długotrwałego zdrowia. Jeśli obserwujesz u Ciebie któryś z wymienionych powyżej objawów ? omów je ze swoim dentystą.

Twoje zdrowie to Twój najcenniejszy skarb. Warto w nie inwestować!